Wielerexpress 2007 - Piet de Haas en zijn derde wiel
Wielerexpress
Wielerexpress 2007 - Piet de Haas en zijn derde wiel

Er zijn veel fenomenen in de sport, waaronder uitzonderlijke kampioenen, die vooral zijn terug te vinden bij de beroepsrenners. De naam Piet de Haas zal bij veel lezers niet direct het beeld oproepen van een groot kampioen. De reden hiervan is dat hij pas op vijfendertigjarige leeftijd met de wielersport begon en dus niet meer in de categorie amateurs heeft gereden. Als veteraan was hij vrijwel onklopbaar en als zodanig te vergelijken met Eddy Merckx. Piet is een ware liefhebber van het wielrennen en sportiviteit stond bij hem altijd voorop, waardoor hij overal een graag geziene tegenstander was. Het wielrennen gaf zijn leven een sportieve invulling, maar daar kwam in juni 2004 op dramatische wijze verandering in, toen hij bij een valpartij een dwarslaesie opliep. In de editie 2002 besteedden wij reeds aandacht aan de bijzondere sportman Piet de Haas. Nu bezochten wij hem opnieuw, maar dan in totaal andere omstandigheden.

Zeshonderd overwinningen als veteraan en de dramatische valpartij

Piet beoefent aanvankelijk de voetbalsport en loopt daarbij een dubbele beenbreuk op, waardoor hij tijdens het revalidatieproces gaat fietsen. Al snel blijkt, dat hij aanleg heeft als hij met trainende wielrenners meefietst. Hij gaat in Brabant bij de toenmalige Wilde Bond wedstrijden rijden en wint er vijftig(!) in één jaar. Op zijn veertigste vraagt hij als veteraan bij de KNWU een licentie aan en vanaf dat moment wordt zijn naam met groot ontzag in het peloton genoemd, want op zijn meedogenloze aanvalsdrift en tempo staat geen maat. Gemiddeld wint hij ieder jaar ongeveer veertig wedstrijden, waarvan de meeste met voorsprong. Hoewel zwaar gebouwd, beëindigt hij de Marmotte als derde veteraan, mede door een indrukwekkende slotgalop tegen de Alpe d’Huez. Piet is het prototype van de oersterke tempobeul en draait moeiteloos de grote versnelling, maar omdat zijn kracht gepaard gaat met souplesse zit hij doodstil in het zadel. Vaak is de vraag gesteld wat voor kampioen Piet de Haas zou zijn geworden als hij eerder met de wielersport in aanraking zou zijn gekomen. In ieder geval is het in de wielersport nog nooit voorgekomen dat één persoon op zo’n indrukwekkende wijze zijn stempel drukte op het wedstrijdverloop van het veteranenpeloton. Opvallend is overigens dat Piet betrokken is bij diverse zware valpartijen. In 1990 breekt hij op één millimeter na bijna zijn nek en is tijdelijk gedeeltelijk verlamd. Twee jaar later slaat zijn ketting door en valt hij zwaar op zijn hoofd, maar ook dit – hoewel er een hersenbloeding optreedt – loopt uiteindelijk toch goed af. Piet blijft ook als vijftigplusser het peloton martelen en in juni 2006 staat hij aan de start van de Groeistad veteranenklassieker. Het peloton rijdt ‘op de kant’ en er raakt een renner van de weg af, waardoor een valpartij ontstaat. Piet valt ook en daarna verandert zijn hele leven, want hij loopt een dwarslaesie op en is grotendeels verlamd. Een schok gaat door de wielerwereld...

Wielerexpress 2007 - Piet de Haas en zijn derde wiel

Lees verder van blz. 104 tot en met blz. 107 in Wielerexpress 2007.


Beste redactie,
Ik heb Piet de Haas jammer genoeg niet lang als renner kunnen meemaken omdat ik als ploegleider stopte in 1990 en toen niet zo vaak meer maar het koersen ging.
Piet was voor mij een kanjer die je maar zelden tegenkomt en zijn ongeluk heeft me dan ook diep getroffen.
Sinds enkele weken heb ik een website met alle winnaars vanaf 1946 tot heden van het NWB peloton.ook Piet komt daar regelmatig in voor.ik zou graag wat foto's van hem willen hebben om ze bij de uitslagen te plaatsen.Mocht u toevallig zijn adres hebben dan wil ik dat graag ontvangen.
Mijn Site is WIELKUNTZELAERS.NL.
Bedankt voor de moeite.Groeten Wiel Kuntzelaers Weert.
Wiel Kuntzelaers uit Weert (22-03-11)
Hallo Henk, ik reageer niet op het wieler programma, want ik heb daar niets mee. Wij hebben elkaar leren kennen in Canobbio Italie, omstreeks 1961.Harm en ik waren er ook en jij was er met je vrouw en kinderen. wij leerde elkaar op een terras kennen. Harm is in 1994 overleden aan ALS. Jij woonde toender tijd in Amsterdam-West, Willem de Zwijgerlaan, wij woonden Jul.v. Stolbergstraat.
Ik dronk af en toe koffie bij jullie thuis. Ik zocht je naam op internet en kwam op deze site terecht. Leuk dit over jou carriere gelezen te hebben. Ik heb nog steeds de foto die je ons toen gegeven heb. Je ziet er voor je leeftijd nog perfect uit, je blijft een sportman. Ik word in september ook 80 jaar. Maar ik ben ook nog gezond en ben vaak in Spanje waar ik een onderkomen heb. Ik wilde toch even een berichtje aan je sturen, ik hoop dat het verder goed met je gaat, geniet van het kleine sukje wat je nog hebt, ik doe dat ook. Ontvang hartelijke groeten van Maria.
Maria Louwes-Verheijdt uit Zeewolde (12-02-11)
Zover ik weet bent u het enigste overgebleven familie lit van mijn moeders zijde Ík ben namelijk de kleinzoon van u neef Koos Faanhof,Hij vertelde vaak over u.Mijn moeder is al sinds 1975 overleden Anna Faanhof-van der linden ze werd maar 38 .
Ik weet alleen nog dat mijn opa geboeren werd in 1898,en ergens rond de jaren 80 overleden is.
peter van der linden uit amsterdam (04-10-09)
Hallo Henk,

wat was de doodsoorzaak van jan la grouw ?
Ik heb jaren met hem als vriend omgegaan , later toen hij
stopte met fietsen is ons contact verloren gegaan.
mijn e-mail is w.leeners@zonnet .nl

will.a.leeners uit amsterdam (20-04-09)
Ik heb zelf met Piet de Haas, Rudi Peters etc. gereden. Mannen die altijd wisten wat er ging gebeuren en de koers volledig naar hun hand zetten. Er was dan ook altijd veel ontzag voor deze 'oudjes', die wij als jongelingen meestal gewoonweg niet bij konden houden...De boodschap dat Piet een ernstige valpartij had, sloeg dan ook in als de spreekwoordelijke bom ; je verwachtd at dit soort mensen onbreekbaar zijn, maar het drukt je wel met de neus op de feiten wat betreft risico's en gevaren...
M.Peters uit Gendt (12-08-08)
Ik zou graag het adres van Piet de Haas willen weten, om een berichtje naar hem te sturen. Ik was jaren terug een fan van hem. Na dat ik hem in verschillende rondes had zien rijden hadden wij van wielercomité Papendrecht het verlangen om hem bij ons ook aan de start te krijgen. Hij is meerdere malen bij ons geweest. Wat een kanjer altijd gaan. U mag dit berichtje ook doorsturen naar Piet.
maarten stehouwer uit papendrecht (12-08-08)