Wielerexpress
Recensies

Het laatste kunstje van Jan Zomer

Jan Zomer heeft zijn dertigste editie van Wielerexpress uitgebracht en het is tevens zijn laatste. 'Het is gedaan', zegt hij. Het is tijd voor andere dingen. Jammer, want zijn werkje was jaarlijks toch wel een moment om naar uit te zien. Lezen met een glimlach, derhalve. Mooi om altijd weer binnen te stappen in de belevingswereld van Zomer, die met zijn pen tussen romantiek en kritiek balanceerde en in onorthodoxe stijl zijn mening opschreef. Onverveerd!

In het nu uitgekomen nummer van Wielerexpress is een droom van hem in vervulling gegaan, want hij is op bezoek geweest bij Rik van Looy. Het resultaat is een boeiend verslag van en het is natuurlijk logisch, dat de roemrijke loopbaan van de Belg ter sprake komt en dat een en ander wordt gesierd door fraai fotomateriaal. Zomer in aabidding voor de Keizer van Herentals.

Liefst 85 pagina's komt Van Looy over het voetlicht, de mooiste anekdotes vliegen in het rond en wat wil je ook als blijkt, dat Zomer oud-ploegleider Ton Vissers naar de afspraak had meegenomen. Heerlijk om te lezen, nostalgie van de bovenste plank. Dit is duw wielersport.

In zijn laatste uitgave van Wielerexpress ruimt Zomer tevens nog ruimte in voor, zoals hij het noemt, 'de wartaal van Maarten Ducrot', een reportage over Jelle Nijdam (jammer dat er Nijman boven het verhaal staat), Leo van der Pluijm en Jan Janssen. En voorts komen de traditionele eigenzinnige bespiegelingen van de auteur aan bod. Jammer, dat het nu stopt.

Wielerrevue maart 2009